Διαδρομές

Διαδρομές στα Γρεβενά
Διαδρομή στην πόλη των Γρεβενών

Η πόλη των Γρεβενών μικρή και πυκνοκατοικημένη επιτρέπει σε όποιον θελήσει να τη γνωρίσει, να δει όλα τα βασικά σημεία της μέσα σε σε λίγες ώρες. Ξεκινώντας από τη μία άκρη της πόλης – τη βορειοανατολική είσοδο – ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται εύκολα από την πινακίδα καλωσορίσματος ότι πρόκειται για την πόλη των μανιταριών. Καθώς περπατά προς το κέντρο των Γρεβενών, περπατά ανάμεσα σε ένα μέρος των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης, συναντά το πρώτο άγαλμα μανιταριών, το πετρόχτιστο μουσικό ωδείο, καθώς και το Διοικητήριο, στο οποίο στεγάζεται η Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Εν συνεχεία και αφού περάσει από τη περιοχή των σχολείων περπατά στον κεντρικό δρόμο της πόλης, την οδό Κ. Ταλιαδούρη, και μπορεί πλέον να πιάσει τον σφυγμό της. Ιδιαίτερα κατά τις εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας, η πόλη έχει πολλή κίνηση τόσο σε οχήματα όσο και πεζούς.

Προχωρώντας πιο κεντρικά, ο επισκέπτης συναντά το δεύτερο άγαλμα μανιταριών, λίγο πριν το δημαρχείο και την πλατεία λαχαναγοράς. Σήμα κατατεθέν της πλατείας αλλά και της πόλης είναι το παραδοσιακό ρολόι που χτίστηκε το 1906 και πριν την απελευθέρωση αποτελούσε τμήμα τουρκικού τζαμιού.

Ρολόι Γρεβενών - Διαδρομές

Ακριβώς πάνω από την πλατεία λαχαναγοράς, βρίσκεται η πλατεία Αιμιλιανού, η οποία φιλοξενεί αγάλματα των τοπικών ηρώων της περιοχής. Γύρω από τις δύο πλατείες συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος των χώρων εστίασης και αναψυχής. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι οι δυο πλατείες και όλα τα σοκάκια τριγύρω τους με τις καφετέριες, τις παραδοσιακές ταβέρνες, τα μεζεδοπωλεία, καθώς και πλήθος άλλων σύγχρονων καταστημάτων σφύζουν από ζωή.Ανηφορίζοντας πάνω από την πλατεία, ο επισκέπτης περνά από τους πιο πυκνοκατοικημένους δρόμους των Γρεβενών, καταλήγοντας σε ένα από τα σημεία (οδός Φιλίππου) με το μεγαλύτερο υψόμετρο, όπου βρίσκονται μερικές από τις λιγοστές μονοκατοικίες της πόλης. Η θέα από αυτό το σημείο αποζημιώνει τον επισκέπτη, χαρίζοντάς του ένα αίσθημα ελευθερίας.

Προχωρώντας πιο βορειοδυτικά, ο επισκέπτης θα καταλήξει στη βορειοδυτική έξοδο της πόλης, όπου βρίσκεται η γειτονιά των εργατικών κατοικιών. Σε αντίθεση με ό,τι μπορεί να φανταστεί ως εργατικές κατοικίες, πρόκειται για μια όμορφη γειτονιά, με χαμηλά σπίτια, μακριά από τη φασαρία του κέντρου. Μάλιστα είναι αρκετοί οι κάτοικοι που επιλέγουν αυτήν την περιοχή για τον απογευματινό τους περίπατο.

Για τους επισκέπτες που θα επιλέξουν μετά την επίσκεψή τους στο κέντρο της πόλης να κινηθούν δυτικά, η βόλτα θα καταλήξει στην έξοδο της πόλης προς το Εθνικό Χιονοδρομικό Κέντρο Βασιλίτσας, στην οδό 13ης Οκτωβρίου, περνώντας μπροστά από το κτίριο του πνευματικού κέντρου και της δημόσιας δανειστικής βιβλιοθήκης, το γηροκομείο, το ανοιχτό στάδιο, το κλειστό γυμναστήριο και το κολυμβητήριο της πόλης. Σε αυτή την κατεύθυνση, και λίγο πιο ψηλά, βρίσκεται η περιοχή Βαρόσι με πολύ ωραίο κλίμα, μονοκατοικίες και θέα στην απέναντι καταπράσινη πλαγιά.

Σε περίπτωση που ο επισκέπτης θέλει να αποφύγει τα κοσμικά σημεία της πόλης και να απολαύσει το φυσικό περιβάλλον χωρίς να απομακρυνθεί πολύ από το κέντρο, μιμούμενος τους μόνιμους κατοίκους της περιοχής, μπορεί να αναζητήσει καταφύγιο στο Καστράκι (άλσος Θεοδωρίδη), ένα μικρό δάσος στο οποίο μπορεί να πιει τον καφέ του, να παίξει με τα παιδιά του, να αθληθεί, ή απλώς να περπατήσει απολαμβάνοντας τη γαλήνη, τα χρώματα και τα αρώματα του δάσους. Στην περιοχή υπάρχει και ένα μικρό θέατρο, το οποίο κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Με αφετηρία το Καστράκι, ο επισκέπτης μπορεί να ακολουθήσει κάποιο από τα πολλά μονοπάτια που υπάρχουν στην περιοχή για μεγαλύτερες διαδρομές μέσα στο δάσος ή με σκοπό να καταλήξει στη γραφική εκκλησία της Αγίας Παρασκευής ή στο ναό του Προφήτη Ηλία. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι χτισμένη μέσα στο δάσος, με αποτέλεσμα η αίσθηση γαλήνης που αποπνέει η περιοχή να ικανοποιεί και τον πιο απαιτητικό περιηγητή. Ο ναός του Προφήτη Ηλία είναι χτισμένος σε έναν λόφο, δίπλα στο Καστράκι. Η ανάβαση είναι κουραστική, αλλά η θέα αποζημιώνει όποιον τολμήσει να ανεβεί.

« 1 of 11 »
Διαδρομές στο νομό Γρεβενών
1η Διαδρομή

Η πρώτη διαδρομή περιλαμβάνει τη Βάλια Κάλντα και μαζί τους πιο γνωστούς τόπους απόδρασης του νομού. Το χωριό Ζιάκας, το Σπήλαιο, το φαράγγι της Πορτίτσας και το πολυφωτογραφημένο γεφύρι της, ο Όρλιακας με τα μαγευτικά του χρώματα, το γεφύρι του Αζίζ-αγά (το ψηλότερο της Μακεδονίας), τα βλαχοχώρια Αβδέλλα και Περιβόλι και φυσικά η Βάλια Κάλντα ή αλλιώς «Ζεστή Κοιλάδα», όλα είναι εδώ. Ειδικές διαδρομές, όπως αυτή για τον Εθνικό Δρυμό απαιτούν γνώση της περιοχής ή οδηγό και φυσικά 4Χ4.

Τετρακίνηση θα χρειαστείτε αν αποφασίσετε να επισκεφθείτε το γεφύρι στα Καγκέλια, του Κατσουγιάννη, του Κλέφτη και της Πορτίτσας ειδικά το φθινόπωρο και το χειμώνα. Οι φίλοι της πεζοπορίας θα δοκιμαστούν το καλοκαίρι στο πέρασμα του φαραγγιού (διαδρομή που περιλαμβάνει και κολύμπι), στην κατάβαση και ανάβαση στο παλιό καλντερίμι που οδηγεί στο φαράγγι από το χωριό Σπήλαιο, στα πάμπολλα μονοπάτια του Όρλιακα, στην ανάβαση για τις λίμνες Φλέγκα ή στις δεκάδες ακόμη διαδρομές της Βάλια Κάλντα.

« 1 of 12 »
2η Διαδρομή

Τέσσερα πέτρινα γεφύρια, πάνω από δεκαπέντε χωριά, εγκαταλελειμμένοι οικισμοί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, συνθέτουν τη 2η διαδρομή. Το Δοτσικό είναι το χωριό που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε, για να θαυμάσετε την όμορφη πλατεία και να περπατήσετε στο μονότοξο γεφύρι της, ενώ στην Καλλονή και το Δασύλλιο θα βρείτε το «πέτρινο πρόσωπο» του τόπου.

Οι παλιές εκκλησιές και το Λείψι άδειασαν σιγά-σιγά από ανθρώπους, ενώ το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον στο Μεσολούρι μαζεύει όλο και περισσότερους θαυμαστές, που γλιστράνε στα δάση και τους καταρράκτες καλοκαιριάτικα. Η διαδρομή προσφέρεται για τετρακίνηση ή για πεζοπορία, αν σκοπεύετε να αποχωριστείτε τις ρόδες και να χαρείτε τα αμέτρητα μονοπάτια της.

« 1 of 5 »
3η Διαδρομή

Η διαδρομή αυτή δεν έχει τίποτα το υπερβολικό, αν βέβαια δεν βρεθείτε στα όρη και στα βουνά της Μηλιάς για κυνήγι ελεφάντων.

Επίσκεψη στο Παλαιοντολογικό Μουσείο, βόλτα στην παλιά Μηλιά, δύο μόλις χιλιόμετρα από το χωριό, πλινθόκτιστα σπίτια και εκκλησίες με αξιόλογες τοιχογραφίες για τους ενδιαφερόμενους. Και μια βόλτα μέχρι τον Αλιάκμονα, έτσι χαλαρά, με εφόδιο το μεταλλικό εκείνο σκεύος των χρυσοθήρων, αν πιστέψουμε τα λόγια του Pougueville (1806) που έγραφε ότι οι γύφτοι έβγαζαν χρυσό από το ποτάμι. Και δεν θα απογοητευθείτε γιατί δίπλα σ’ αυτό το ποτάμι χρυσίζουν το καλοκαίρι τα καλαμπόκια και τα χαμόγελα των γεωργών.

« 2 of 3 »
4η Διαδρομή

Η διαδρομή αυτή πάει προς την περιοχή της Δεσκάτης και συνεχίζει προς Ελασσόνα. Πριν όμως φτάσετε ως εκεί πρέπει οπωσδήποτε να στρίψετε σε μια παράκαμψη από το χωριό Παναγιά και 11χλμ ασφαλτόδρομου θα σας βγάλουν στην Ιερά Μονή Ζάβορδας. Αφήνετε το αυτοκίνητο στο πάρκινγκ της Μονής, 100μ. απ’ αυτή και μετά από 15 λεπτά περπάτημα από την πίσω πλευρά της Μονής, φτάνετε απέναντι από το ασκηταριό του Οσίου Νικάνορα.

Τετρακίνηση θα χρειαστείτε για τη μεγάλη ανηφόρα που οδηγεί στην Ιερά Μονή Μπουνάσιας. Αν πάλι το αυτοκίνητό σας είναι 2Χ2, τότε ανηφορίστε προς τις καταπράσινες πλαγιές της Βουνάσας, ακριβώς πάνω από τη Δεσκάτη, με οδηγό τις ταμπέλες που γράφουν «Καταφύγιο». Μετά από 9,5χλμ δρόμου μπορείτε να απολαύσετε έναν υπέροχο καφέ στο καταφύγιο σε υψόμετρο 1500μ. ή να κάνετε πικ-νικ στις καταπράσινες πλαγιές με νερό και στεγασμένους χώρους για barbeque. Έχετε φτάσει στον προορισμό σας, τη Δεσκάτη. Μη ξεχάσετε όμως να φορτώσετε το αυτοκίνητό σας με ντόπια τυροκομικά προϊόντα, που δε θα τα βρείτε αλλού.

« 1 of 3 »
5η Διαδρομή

Ο δρόμος της Κρανιάς είναι μια μοναδική διαδρομή μέσα σε δάση με πεύκα και μεγάλα λιβάδια «σπαρμένα» με φτέρη και πράσινο, που φτάνει μέχρι τις λίμνες του Αώου δίπλα στο Μέτσοβο. Μπορείτε λοιπόν άφοβα, όταν αντί για χιόνι, τα βουνά φωτίσουν από γλυκά χρώματα λουλουδιών να κάνετε την όμορφη διαδρομή κι αφού δροσιστείτε στη βρύση του Κηπουριού να κατευθυνθείτε μετά την Κρανιά δεξιά προς τις Μπάλτσες.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα καλά λάστιχα και το 4Χ4. Δροσιστείτε στη Γυφτόβρυση λίγο πριν απολαύσετε τους μαιανδρισμούς της πηγής στην κορυφή Μπάλτσες. Ο ίδιος δρόμος πριν τις Μπάλτσες θα σας οδηγήσει με ξύλινες ταμπέλες στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού αν η πορεία από το Περιβόλι δεν σας είναι αρκετή.

Ο δρόμος χρειάζεται μεγάλη προσοχή ιδιαίτερα την άνοιξη, αφού σε πολλά ανήλια σημεία του υπάρχουν ακόμη χιόνια. Μη ξαφνιαστείτε αν βρεθείτε μπροστά σε κάποιο πεσμένο πεύκο ή σε χώματα που υποχώρησαν το χειμώνα. Όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα, σ’ αυτή την (ευτυχώς ακόμη) άγρια περιοχή της Ελλάδας.

« 1 of 6 »
6η Διαδρομή

Η χειμερινή Βασιλίτσα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Εκείνο που συνήθως δε γνωρίζει ο χειμερινός επισκέπτης είναι η ανοιξιάτικη, φθινοπωρινή ή ακόμη και η καλοκαιρινή ομορφιά της διαδρομής. Με αυτοκίνητο τετρακίνησης μπορείτε να φτάσετε μέχρι την κορυφή της Βασιλίτσας, πρωί ή απόγευμα κατά προτίμηση και εκεί να κάνετε μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό σας με τη φορά των δεικτών του ρολογιού.

Τα περισσότερα από τα Ελληνικά βουνά φαίνονται στον ορίζοντα: νοτιοδυτικά προς τα Γιάννενα είναι η Γκαμήλα, δεξιότερα ο Σμόλικας, το Βίτσι, ο Βόρρας, το Βέρμιο, τα Πιέρια, ο Όλυμπος, το Πήλιο, ο Παρνασσός, τα βουνά του Καρπενησίου, η Τριγκία, ο Κόζιακας και τέλος οι κορυφές Αβγό και Φλέγκα της Πίνδου.

Μετά από αυτή την υπέροχη αίσθηση, ανηφορίστε προς τη Σαμαρίνα και τη Βάλια Κίρνα, την κοιλάδα του διαβόλου. Σ’ όλες αυτές τις διαδρομές τα μικρά χωριά θα σας ξεκουράσουν, θα σας προσφέρουν τσίπουρο και μεζέ ή γλυκό του κουταλιού, συνήθως κάτω από τον πλάτανο της πλατείας.

« 1 of 12 »
Διαδρομές με τετρακίνητα οχήματα

Όπως ήδη αναφέρεται παραπάνω είναι πάρα πολλές οι επιλογές για διαδρομές με 4×4 σε όλη την περιοχή των Γρεβενών. Ορεινοί αγροτικοί δρόμοι και δύσβατα σημεία γίνονται προσβάσιμοι και συχνά οδηγούν σε μικρές οάσεις, σε όσους τολμήσουν να τα προσπελάσουν με τετρακίνητο όχημα. Εξαιρετικά ελκυστικές είναι και οι διαδρομές στο χιόνι για όσους διαθέτουν κατάλληλο όχημα. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται προσοχή και εμπειρία για ασφαλείς περιπέτειες!

« 1 of 3 »

Θρησκευτικός Τουρισμός

Αγία Παρασκευή Γρεβενών

Ο θρησκευτικός ή προσκυνηματικός τουρισμός αποτελεί μια εναλλακτική μορφή τουρισμού που εδώ και αρκετά χρόνια γνωρίζει μεγάλη άνθιση σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Οι πιστοί νιώθοντας την ανάγκη να έρθουν πιο κοντά στη θρησκεία τους, αναζητούν προορισμούς με θρησκευτικό χαρακτήρα και έτσι εκκλησίες και μοναστήρια ανά την Ελλάδα, αποτελούν σημαντικό πόλο έλξης επισκεπτών καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Αγία Παρασκευή Γρεβενών

Οι λάτρεις του θρησκευτικού τουρισμού που έρχονται στα Γρεβενά, έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν προορισμούς σε ολόκληρο τον νομό. Λίγα χιλιόμετρα πριν τη Δεσκάτη, βρίσκεται η περίφημη Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωtήρος, στη Ζάβορδα, χτισμένη το 1534 έως 1544 από τον Όσιο Νικάνορα και δίπλα το ασκηταριό του Οσίου πάνω από τα ορμητικά νερά του Αλιάκμονα.

Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Τορνικίου χτίστηκε περίπου στα 1200 και είναι η μονή που μετά την κατασκευή φράγματος στην περιοχή, μεταφέρθηκε αυτούσια, σε λίγο ψηλότερο σημείο. Αξίζει να τη δείτε και έπειτα να ανηφορίσετε κάθετα τη Βουνάσα, όπου θα θαυμάσετε τη Μονή Ευαγγελισμού της Παναγίας Μπουνάσιας που πιθανότατα χτίσθηκε το 1348. Ο εντυπωσιακός ναός, ο υπέροχα βαμμένος τρούλος και οι σκαλιστές παραστάσεις πάνω από τις πόρτες σε συνδυασμό με το άγριο τοπίο και την εκπληκτική θέα στην τεχνητή λίμνη, κάνουν να φαίνονται παιχνίδι τα 5 χιλιόμετρα χωματόδρομο μέχρι εκεί.

Στην άλλη πλευρά του νομού, ο ναός της Μεγάλης Παναγίας στη Σαμαρίνα με το πεύκο πάνω στον τρούλο, μαγεύει χιλιάδες κόσμο τον Δεκαπενταύγουστο, ενώ στην είσοδο της θρυλικής κοιλάδας “Βάλια Κίρνα” ή αλλιώς της κοιλάδας του διαβόλου, στέκει ο ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και η Αγία Παρασκευή.

Ιδιαίτερο θρησκευτικό μνημείο για το νομό είναι η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Παναγία Σπηλιώτισσα που ιδρύθηκε το 1643. Το τέμπλο του ναού, η πόρτα και τα παράθυρά του αποτελούν εξαιρετικά δείγματα ξυλογλυπτικής του 17ου αιώνα. Δεκάδες ακόμη πέτρινοι ναοί και ξωκλήσια κοσμούν κάθε άκρη του νομού και έχουν ανοιχτές τις πόρτες σε πιστούς και επισκέπτες του τόπου.

Παραδοσιακά Χωριά

Καλλονή Γρεβενών

18-mpainontas-sto-xwrioΑνάμεσα στον Εθνικό Δρυμό “Βάλια Κάλντα” και στο Χιονοδρομικό Κέντρο Βασιλίτσας βρίσκονται μερικά από τα ομορφότερα χωριά του νομού Γρεβενών. Η Αβδέλλα, από όπου κατάγονταν οι πρώτοι κινηματογραφιστές των Βαλκανίων (οι αδερφοί Μανάκια) και το Περιβόλι αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα καλοκαιρινά θέρετρα του νομού Γρεβενών. Αν και το χειμώνα τα χωριά αυτά δεν έχουν πολλούς μόνιμους κατοίκους, κάθε καλοκαίρι γεμίζουν με κόσμο και φιλοξενούν πολλούς κτηνοτρόφους με τα κοπάδια τους.

Η Σαμαρίνα και η Σμίξη, φημισμένα βλαχοχώρια, οι Φιλιππαίοι, η Αετιά, η Λάβδα, το Δοτσικό και το Μεσολούρι είναι από τα χωριά των Γρεβενών που δέχονται πληθώρα τουριστών κατά τη διάρκεια του χειμώνα λόγω της κοντινής τους απόστασης με το Χιονοδρομικό Κέντρο Βασιλίτσας. Αρκετά από αυτά τα χωριά φημίζονται και για τα παραδοσιακά πανηγύρια τους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και ιδιαίτερα την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου.

Εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς χωριό είναι το Σπήλαιο, το οποίο είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Σταυρός και είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς της Δυτικής Μακεδονίας. Άλλο γνωστό χωριό είναι ο Ζιάκας, χτισμένο σε 900 μ. υψόμετρο με υπέροχη θέα στον Όρλιακα. Από το Ζιάκα καταγόταν ο γνωστός οπλαρχηγός Θεόδωρος Ζιάκας, από τον οποίο πήρε το όνομά του το χωριό.

Η Καλλονή, το Μέγαρο και η Καληράχη είναι τρία άλλα πολύ γραφικά χωριά που θυμίζουν τα μαστοροχώρια της Ηπείρου, ενώ στην νοτιοδυτική πλευρά του νομού, το Κηπουρειό, Μοναχίτι, η Κρανιά, και το απομονωμένο Μικρολίβαδο με το αλπικά τοπίο διακρίνονται για το μαγευτικό φυσικό περιβάλλον και την πλούσια χλωρίδα και πανίδα τους.

Λιγότερο γραφικά αλλά με περισσότερη ζωή σε όλη τη διάρκεια του χρόνου είναι τα χωριά που βρίσκονται στη βόρεια πλευρά του νομού. Το Σειρήνι, οι Αμυγδαλιές, το Ελεύθερο, ο Άγιος Γεώργιος, η Κιβωτός, ο Βατόλακκος και η Μυρσίνα είναι μερικά από αυτά τα χωριά με αρκετούς μόνιμους κατοίκους,

Στην ανατολική πλευρά του χωριού, βρίσκονται αρκετά χωριά, όπως ο Πόρος και η Κνίδη, τα οποία υπέστησαν μεγάλες ζημιές κατά το σεισμό του 1995. Αποτέλεσμα της καταστροφής, είναι η ανακατασκευή των χωριών στο μεγαλύτερο μέρος τους. Έτσι τα χωριά αυτά μπορεί να έχασαν λίγο τη γραφικότητά τους, αλλά δεν έχασαν την ομορφιά του φυσικού τους τοπίου. Έτσι η Κνίδη, η Ιτέα, το Νησί, οι Αγαλέοι και τα κοντινά τους χωριά, χτισμένα στις όχθες του Αλιάκμονα, διαθέτουν πλούσιο φυσικό περιβάλλον. Στην ίδια περιοχή βρίσκονται η Σαρακήνα και το Παλαιοχώρι, δύο από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια του νομού κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Άλλα όμορφα χωριά του νομού είναι το Τρίκωμο ή Ζάλοβο το οποίο δημιουργήθηκε από την ένωση τριών οικισμών, το Κοσμάτι, ο Αιμιλιανός, καθώς και τα υπόλοιπα χωριά στο νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, τα οποία είναι και περισσότερο πεδινά. Το πιο γνωστό χωριό στην περιοχή είναι το Καρπερό, ενώ ιδιαίτερα γνωστή είναι και η κωμόπολη της Δεσκάτης, η οποία είναι αρκετά γραφική και αποτελεί ένα αυτόνομο διοικητικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο.

« 1 of 2 »